خيبر و عن لحوم الحمر الأنسيّة » « 1 » رسول خدا ( ص ) در روز خيبر ما را از متعهء زنان و گوشت الاغ‌هاى اهلى نهى نمود . به طورى كه ملاحظه مىكنيد ، احتمال مزبور به اين روايت راه ندارد و بر صدور حكم در روز خيبر صراحت دارد و نمىتوان گفت كه نهى از متعه در روز خيبر نبوده و نهى از گوشت الاغ در آن روز بوده است . علاوه بر اين ، بيهقى در باب متعه ، وقوع تحريم متعه در جنگ خيبر را از عبد اللّه بن عمر نيز نقل نموده است . « 2 » و اما روايتى كه سلمة بن اكوع از پدرش نقل نموده است كه رسول خدا ( ص ) در سال « اوطاس » تنها سه روز به متعه زنان رخصت داد و سپس نهى نمود . ( 1 ) - اين روايت نيز خبر واحد است كه با چنين خبرى نسخ كردن آيه قرآن درست نيست . علاوه بر اين اگر چنين موضوعى صحت داشت ، نسبت به ابن عباس و ابن مسعود و عمرو بن حريث و ساير اصحاب پيامبر و تابعين آنان مخفى نمىماند و اگر واقعا رسول خدا ( ص ) از متعه نهى نموده بود ، چرا ابو بكر در تمام دوران خلافتش آن را قدغن نكرد و همچنين عمر نيز در قسمت مهمى از سال‌هاى خلافتش آن را تجويز مىكرد تا در دوران آخر خلافتش ، تحريم نمود . در صفحات پيش ، گفتار ابن حزم را دربارهء عقيده عده‌اى از صحابه و تابعين كه در حليت متعه باقى بودند ، نقل نموديم و روايت‌هاى زيادى هم در اين باب وجود دارد كه گفتار ابن حزم را در اين باره تأييد مىكند كه اينك قسمتى از آن روايت‌ها را در اينجا مىآوريم : ابن جرير در تهذيب الآثار از سليمان بن يسار از ام عبد اللّه دختر ابى خثيمه نقل مىكند كه : مسافرى از شام به خانهء وى ( ام عبد اللّه ) وارد گرديد و گفت عزوبت بر من غلبه كرده است ، زنى پيدا كن تا با وى هم‌بستر شوم ! ام عبد اللّه مىگويد : من او را به زنى راهنمايى كردم و اين دو با هم قرار گذاشتند و چند نفر عادل را بر اين عمل شاهد گرفتند . او پس از مدتى از آن زن جدا شد و رفت . عمر از اين جريان باخبر شد ، مرا خواست و سؤال نمود : آيا آن چه كه دربارهء فلان زن به من گفته‌اند درست است ؟ گفتم : آرى . عمر گفت : اگر او دوباره به مدينه برگردد به من اطلاع بده ! چون دوباره برگشت ، من جريان را به

--> ( 1 ) منتقى ، 5 / 519 ، سنن ابن ماجه ، 1 / 309 . ( 2 ) سنن بيهقى ، 7 / 202 .